Terapia podtrzymująca rituximabem u pacjentów z chłoniakiem guzkowym nieziarniczym – wyniki badania PRIMA

Chłoniak guzkowy nieziarniczy jest drugim co do częstości podtypem chłoniaka nieziarniczego. Przewidywana długość życia pacjentów leczonych z jego powodu wynosi 12 – 15 lat. Leczenie chłoniaka guzkowego oparte jest na schemacie obejmującym chemioterapię plus rituximab a jego efektem jest uzyskanie kontroli choroby, jednak w trakcie jej przebiegu może dochodzić do nawrotów.

Dotychczasowe badania zasugerowały, że zastosowanie rituximabu jako terapii podtrzymującej może być korzystne dla pacjentów, u których doszło do nawrotu choroby oraz u pacjentów poprzednio nie leczonych z jej powodu.

Na tegorocznej konferencji ASCO zaprezentowano wyniki badania PRIMA, którego celem była ocena czy zastosowanie rituximabu w terapii podtrzymującej wydłuża okres bez progresji choroby (PFS) u pacjentów z nieleczonym chłoniakiem guzkowym nieziarniczym po zastosowaniu indukcyjnej immunochemioterapii.

W badaniu wzięło udział 1217 pacjentów w wieku co najmniej 18 lat. Pacjenci ci otrzymali klasyczny schemat chemioterapii plus 8 infuzji rituximabu. Pacjenci (1018), którzy odpowiedzieli na terapię indukcyjną zostali następnie zrandomizowani do grupy (n=505), w której zastosowano rituximab w terapii podtrzymującej (infuzja raz na dwa miesiące przez okres 2 lat) oraz do grupy (n=513), w której zastosowano tylko obserwację.

Okazało się, iż zastosowanie rituximabu w terapii podtrzymującej powodowało znaczącą redukcję ryzyka progresji choroby – 50 % (HR 0,50; 95 % CI 0,39 – 0,69, p<0,0001). Nawrót choroby zaobserwowano u 18 % pacjentów z grupy, w której zastosowano rituximab oraz u 34 % pacjentów z grupy poddanej obserwacji. Zastosowanie tej terapii powodowało również redukcję ryzyka rozpoczęcia nowej terapii o 39 % (HR 0,61; p<0,003). Wydłużenie czasu bez progresji choroby zaobserwowano bez względu na wiek pacjentów, ich stan (indeks FLIPI) czy rodzaj zastosowanej indukcyjnej chemioterapii.

Terapia podtrzymująca rituximabem była dobrze tolerowana. Działania niepożądane 3/4 stopnia były częstsze w grupie otrzymującej rituximab (23 % vs 16 %) oraz częściej występowały infekcje stopnia 2 i wyżej (37 % vs 22 %). Terapię z powodu działań niepożądanych przerwać musiało 10 pacjentów. Jednocześnie jakość życia była podobna w obu grupach (punktacje FACT-G, EORTIC).

Autorzy badania podsumowują, iż zastosowanie rituximabu w terapii podtrzymującej po zastosowaniu terapii indukcyjnej (retuxcimab + chemioterapia) znacząco poprawia rokowanie u pacjentów z chłoniakiem guzkowym nieziarniczym. Sugeruje się, iż zastosowanie rituximabu powinno stać się standardowym postępowaniem w pierwszej linii leczenia.