Od dawna wiadomo, że leki stosowane w onkologii mogą wywoływać szereg powikłań kardiologicznych takich jak niedokrwienie mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu, niewydolność serca czy nadciśnienie tętnicze. Autorzy cytowanego badania koncentrują się na działaniach niepożądanych nowowprowadzonych leków onkologicznych oraz na związanych z nimi możliwościach optymalizacji terapii chorób nowotworowych. Antracykliny przyczyniają się do rozwoju niewydolności serca pojawiającej się wiele lat po terapii przeciwnowotworowej, natomiast antagoniści receptora HER2, a zwłaszcza trasuzumab mogą prowadzić do niewydolności serca, która ujawnia się głównie w czasie leczenia i wykazuje dobre rokowanie sercowo-naczyniowe. Z kolei leki przeciwdziałające angiogenezie wywołują nadciśnienie tętnicze, zatorowość żylną i tętniczą oraz nieco rzadziej- wydłużenie skorygowanego odstępu QT. Niedawno udowodniono, że leczenie przeciwdziałające angiogenezie prowadzi do rozwoju nadciśnienia tętniczego i związanych z nim komplikacji [1].