Sekcja: Nowotwory układu moczowo-płciowego

Rak jasnokomórkowy nerki to około 3% nowotworów złośliwych rejestrowanych w Polsce. Niemal 4000 zachorowuje rocznie a 2500 osób chorych umiera z powodu raka nerki. Ponieważ otyłość, nadciśnienie i palenie papierosów to najważniejsze z czynników ryzyka, chcąc zmniejszyć te liczby powinniśmy walczyć z otyłością i nałogiem palenia.

Clear cell carcinoma of the kidney comprises about 3% of malignancies in Poland. In 2006 there were about 4000 new cases and 2500 patients died of renal cancer. We should encounter risk factors in order to decrease number of people suffering from cancer. Obesity, hypertension and smoking are the most important of them.

Artykuł przybliża główne aspekty związane z epidemiologią i etiologią raka stercza.

Artykuł zawiera relację z sesji urologicznych, które odbył się podczas Kongresu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologów Klinicznych w 2007 (ASCO).

Rak prostaty jest chorobą powszechnie występującą na świecie. Częstość występowania tego nowotworu oszacowano na 103.5 przypadków na 100 000 mężczyzn w roku 2000 [1].

Nowotwory nerki stanowią około 3% wszystkich nowotworów występujących u człowieka. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, liczba zachorowań na raka nerki oraz zgonów z tego powodu ulega stałemu zwiększeniu. Z histologicznego punktu widzenia wyróżnia się trzy podtypy: jasnokomórkowy, ziarnistokomórkowy oraz wrzecionowatokomórkowy.

Rak jajnika jest drugim co do częstości występowania nowotworem u kobiet w ciąży – 1/1000 porodów(1-3). Zwiększająca się wykrywalność guzów jajnika tłumaczy się rutynowym zastosowaniem badania ultrasonograficznego w wykrywaniu wad wrodzonych u dzieci, w którym jednocześnie diagnozuje się ten guz. Ogromna większość zmian w jajnikach to nowotwory łagodne – jedynie 2-5% jest złośliwych.

Według danych statystycznych Narodowego Instytutu Raka w Bethesda, USA najczęstszym nowotworem złośliwym wśród kobiet jest rak sutka. Ryzyko jego wystąpienia w ciągu życia kobiety wynosi ponad 10%. Z kolei, rak jajnika jest rzadszy (ok. 1,8%), jednak śmiertelność kobiet z jego powodu jest relatywnie wysoka

Rak jasnokomórkowy nerki to około 3% nowotworów złośliwych rejestrowanych w Polsce. Niemal 4000 zachorowuje rocznie a 2500 osób chorych umiera z powodu raka nerki. Ponieważ otyłość, nadciśnienie i palenie papierosów to najważniejsze z czynników ryzyka, chcąc zmniejszyć te liczby powinniśmy walczyć z otyłością i nałogiem palenia.

Clear cell carcinoma of the kidney comprises about 3% of malignancies in Poland. In 2006 there were about 4000 new cases and 2500 patients died of renal cancer. We should encounter risk factors in order to decrease number of people suffering from cancer. Obesity, hypertension and smoking are the most important of them.

Rak prostaty jest chorobą powszechnie występującą na świecie. Częstość występowania tego nowotworu oszacowano na 103.5 przypadków na 100 000 mężczyzn w roku 2000 [1].

Nowotwory nerki stanowią około 3% wszystkich nowotworów występujących u człowieka. W ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat, liczba zachorowań na raka nerki oraz zgonów z tego powodu ulega stałemu zwiększeniu. Z histologicznego punktu widzenia wyróżnia się trzy podtypy: jasnokomórkowy, ziarnistokomórkowy oraz wrzecionowatokomórkowy.

Artykuł omawia objawy, skrining oraz leczenie i prognozę u chorego z rakiem nerki. Zwraca uwagę, że każdy najmniejszy objaw sugerujący niepokój onkologiczny powinien zostać szybko wyjaśniony badaniem USG. W artykule nie uwzględniono diagnostyki zespołu von Hippel-Lindaua. Symptoms, screening question, treatment and prognostication for patient suffering from renal cell cancer are discussed in this paper. It is pointed out that every little symptom suggesting cancer origin should be verified by US.

Artykuł dotyczy problematyki związanej z objawami i rozpoznaniem raka gruczołu krokowego.

Artykuł zawiera najnowsze dane na temat leczenia raka nerki, ze szczególnym uwzględnieniem wyników badań klinicznych nad sorafenibem, sunitinbem, temsirlimusem i bevacitumabem.

Artykuł zawiera relację z sesji urologicznych, które odbył się podczas Kongresu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologów Klinicznych w 2007 (ASCO).

Rak prostaty jest chorobą powszechnie występującą na świecie. Częstość występowania tego nowotworu oszacowano na 103.5 przypadków na 100 000 mężczyzn w roku 2000 [1].

Prostate Specific Antygen (PSA) wykryty został w roku 1970 w tkance gruczołu krokowego. W roku 1971 wykazano obecność PSA w nasieniu, w roku 1979 wyizolowano czystą postać PSA z tkanki prostaty, zaś w roku 1980 wykryto obecność PSA w surowicy krwi i dokonano pomiaru jego stężenia.

Od czasu wykrycia przez Koprowskiego w 1979 roku antygen CA 19-9 jest szeroko stosowanym markerem nowotworowym. Podwyższone stężenia tego antygenu w surowicy stwierdza się w wielu jednostkach chorobowych.

Przerzuty nowotworowe do kości są częstym zjawiskiem występującym w różnych postaciach zaawansowanych nowotworów. Powodują one szereg uciążliwych dolegliwości. Ponadto mogą skracać życie oraz pogarszać jego jakość [1]. Obecność komórek nowotworowych zaburza naturalną równowagę między procesami osteolizy oraz osteogenezy. Mechanizmy ich powstawania nie są do końca jasne i dlatego są wciąż przedmiotem badań. Szczególnie dotyczy to przerzutów osteosklerotycznych. Ze względu na szereg powikłań, które wiążą się z przerzutami do kości, leczenie tych pacjentów jest niezwykle istotnym zagadnieniem. W terapii wykorzystuje się zarówno środki farmakologiczne, jak również radioterapię oraz metody chirurgiczne.

Stosowanie bewacyzumabu w skojarzeniu z interferonem α2a w zredukowanej dawce jest skuteczne w leczeniu pierwszej linii chorych na rozsianego raka nerkowokomórkowego.

Optymalny moment do włączenia hormonalnej terapii w leczeniu chorych z rakiem gruczołu krokowego.

Artykuł zawiera najnowsze dane na temat leczenia raka nerki, ze szczególnym uwzględnieniem wyników badań klinicznych nad sorafenibem, sunitinbem, temsirlimusem i bevacitumabem.

Chemioterapia i hormonoterapia nie są standardowymi metodami leczniczymi ze względu na niewielki odsetek odpowiedzi. Również radioterapia cechuje się niewielką skutecznością jako postępowanie adjuwantowe i neoadjuwantowe.

Artykuł zawiera relację z sesji urologicznych, które odbył się podczas Kongresu Amerykańskiego Towarzystwa Onkologów Klinicznych w 2007 (ASCO).

Rak pęcherza moczowego jest czwartym pod względem częstości nowotworem występującym u mężczyzn. W około 70% przypadków pierwotne rozpoznanie to rak nienaciekający mięśniówki (ang. non-muscle invasive bladder cancer, NMIBC), podczas gdy pozostali chorzy zgłaszają się do lekarza z chorobą zaawansowaną (muscle invasive bladder cancer, MIBC). Cystektomia radykalna jest standardową metodą leczenia MIBC w krajach rozwiniętych, połączoną z różnymi metodami odprowadzenia moczu. Niestety, efekt onkologiczny zależy głównie od stopnia zaawansowania guza, a rekonstrukcje pęcherza zastępczego z kontynentym odprowadzeniem moczu nie mogą w pełni zastąpić oryginalnego pęcherza i, co więcej, nie mogą być zastosowane u wszystkich pacjentów. Zainteresowanie kwestią jakości życia pacjenta zaowocowało rozwojem trendów mających na celu postępowanie oszczędzające pęcherz z zachowaniem radykalności onkologicznej. W artykule omówiono możliwości terapeutyczne u chorych z rakiem ograniczonym do pęcherza moczowego, naciekającym mięśniówkę, bez zajęcia węzłów chłonnych i przerzutów odległych (w klasyfikacji TNM 2002: T2-T3, N0M0).

Przerzuty nowotworowe do kości są częstym zjawiskiem występującym w różnych postaciach zaawansowanych nowotworów. Powodują one szereg uciążliwych dolegliwości. Ponadto mogą skracać życie oraz pogarszać jego jakość [1]. Obecność komórek nowotworowych zaburza naturalną równowagę między procesami osteolizy oraz osteogenezy. Mechanizmy ich powstawania nie są do końca jasne i dlatego są wciąż przedmiotem badań. Szczególnie dotyczy to przerzutów osteosklerotycznych. Ze względu na szereg powikłań, które wiążą się z przerzutami do kości, leczenie tych pacjentów jest niezwykle istotnym zagadnieniem. W terapii wykorzystuje się zarówno środki farmakologiczne, jak również radioterapię oraz metody chirurgiczne.

Stosowanie bewacyzumabu w skojarzeniu z interferonem α2a w zredukowanej dawce jest skuteczne w leczeniu pierwszej linii chorych na rozsianego raka nerkowokomórkowego.

Artykuł porównuje radykalną prostatektomię z radioterapią i strategią ścisłej obserwacji chorych w leczeniu wczesnych postaci raka stercza.

Optymalny moment do włączenia hormonalnej terapii w leczeniu chorych z rakiem gruczołu krokowego.

Układ kostny stanowi częstą lokalizację zmian przerzutowych u pacjentów z chorobami nowotworowymi. Rozsiew do kości dotyczy większości chorych ze szpiczakiem mnogim, rakiem piersi oraz rakiem prostaty, a także znacznej części pacjentów z rakiem płuca, nerki czy czerniakiem.