Sekcja: Nowotwory przewodu pokarmowego

Artykuł opisuje podstawowe postępowanie w zakresie diagnostyki obrazowej patologicznej masy w obrębie jamy brzusznej u dziecka

Guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) choć są najczęstszymi nowotworami mezenchymalnymi, występują stosunkowo rzadko i stanowią około 1% wszystkich guzów nowotworowych zlokalizowanych w przewodzie pokarmowym [1]. Etiologia nie została do końca poznana. Uważa się, że guzy GIST mogą rozwijać się z komórek nerwowych zwojów śródściennych przewodu pokarmowego - tzw komórek Cajala (ICC – z ang. Intestinal Cajal Cells) – komórek mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego albo komórek wielopotencjalnych pnia [2].

Część 1 - diagnostyka, klasyfikacja raka odbytnicy. Postępowanie w przypadku polipów z transformacją nowotworową i raka inwazyjnego bez przerzutów

Wywiad z dr n.med. Jarosławem Ćwikłą, Kierownikiem Pracowni Medycyny Nuklearnej Zakładu Diagnostyki Radiologicznej CSK MSWiA w Warszawie Przeprowadził Kamil Zalewski dn 02.03.2007

Technika mikromacierzy, dzięki możliwości równoczesnego badania ekspresji tysięcy genów w badanej próbce materiału, daje szansę na stworzenie nowoczesnych metod oceny stopnia zaawansowania raka jelita grubego, jego rokowania i odpowiedzi na chemioterapię.

Antygen karcynoembrionalny (CEA) został zidentyfikowany przez Golda i Freedmana w 1965 roku.4 Choć jego stężenie w surowicy krwi może być podwyższone (>5 ug/l) w przebiegu wielu stanów patologicznych (Tabela 1), znajduje zastosowanie głównie jako marker raka jelita grubego. 1,3,4,5,6

Badania epidemologiczne wykazały silną zależność pomiędzy przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby wywoływanym przez wirusa HBV a występowaniem raka wątrobowokomórkowego (Rysunek 1)(1,9,12,14,15).

Zakażenie wirusem HCV wykazuje związek z różnymi typami nowotworów złośliwych. Najlepiej udokumentowano zależność pomiędzy zakażeniem HCV a rakiem wątrobowokomórkowym (1,5,12).

Artykuł opisuje podstawowe postępowanie w zakresie diagnostyki obrazowej patologicznej masy w obrębie jamy brzusznej u dziecka

Część 1 - diagnostyka, klasyfikacja raka odbytnicy. Postępowanie w przypadku polipów z transformacją nowotworową i raka inwazyjnego bez przerzutów

Antygen karcynoembrionalny (CEA) został zidentyfikowany przez Golda i Freedmana w 1965 roku.4 Choć jego stężenie w surowicy krwi może być podwyższone (>5 ug/l) w przebiegu wielu stanów patologicznych (Tabela 1), znajduje zastosowanie głównie jako marker raka jelita grubego. 1,3,4,5,6

Badania epidemologiczne wykazały silną zależność pomiędzy przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby wywoływanym przez wirusa HBV a występowaniem raka wątrobowokomórkowego (Rysunek 1)(1,9,12,14,15).

Zakażenie wirusem HCV wykazuje związek z różnymi typami nowotworów złośliwych. Najlepiej udokumentowano zależność pomiędzy zakażeniem HCV a rakiem wątrobowokomórkowym (1,5,12).

Rak pęcherzyka żółciowego występuje w Polsce rzadko. Chorują głównie ludzie starsi, po 50 roku życia. Największa zapadalność na ten typ nowotworu stwierdzana jest głównie w krajach Ameryki Południowej, w Izraelu, Japonii i Europie Wschodniej.

Rak żołądka jest nowotworem przewodu pokarmowego wykrywanego corocznie u ponad 5000 osób w Polsce. W Stanach Zjednoczonych zajmuje 14 miejsce wśród wszystkich nowotworów. Jednakże, jeśli chodzi o śmiertelność z powodu nowotworów, zajmuje dużo wyższe miejsce

Przełyk Barretta jest głównym czynnikiem ryzyka rozwoju raka gruczołowego przełyku i charakteryzuje się przemianą prawidłowego nabłonka płaskiego, występującego w dolnej części przełyku, w nabłonek walcowaty, spowodowaną metaplazją jelitową.

Artykuł opisuje podstawowe postępowanie w zakresie diagnostyki obrazowej patologicznej masy w obrębie jamy brzusznej u dziecka

Ograniczenia oraz inwazyjność biopsji wątroby doprowadziły do poszukiwań innych metod oceny włóknienia wątroby. Elastografia jest najlepszą z dostępnych nieinwazyjnych procedur diagnostycznych.

Guzy podścieliskowe przewodu pokarmowego (GIST) choć są najczęstszymi nowotworami mezenchymalnymi, występują stosunkowo rzadko i stanowią około 1% wszystkich guzów nowotworowych zlokalizowanych w przewodzie pokarmowym [1]. Etiologia nie została do końca poznana. Uważa się, że guzy GIST mogą rozwijać się z komórek nerwowych zwojów śródściennych przewodu pokarmowego - tzw komórek Cajala (ICC – z ang. Intestinal Cajal Cells) – komórek mięśniówki gładkiej przewodu pokarmowego albo komórek wielopotencjalnych pnia [2].

W artykule przedstawiono najnowsze zalecenia dotyczące leczenia inwazyjnego raka jelita grubego, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania radio- i chemioterapii, na podstawie najnowszego konsensusu wydanego przez NCCN (wersja V.II.2007) oraz doniesień z konferencji onkologicznej ESMO 2007.

Część 1 - diagnostyka, klasyfikacja raka odbytnicy. Postępowanie w przypadku polipów z transformacją nowotworową i raka inwazyjnego bez przerzutów

Wywiad z dr n.med. Jarosławem Ćwikłą, Kierownikiem Pracowni Medycyny Nuklearnej Zakładu Diagnostyki Radiologicznej CSK MSWiA w Warszawie Przeprowadził Kamil Zalewski dn 02.03.2007

Rola pozytonowej tomografii emisyjnej w diagnostyce wątroby

Jabłczan sunitinibu ponad dwukrotnie wydłużył przeżycie oraz istotnie zredukował tempo wzrostu i rozmiary guza w badaniu klinicznym III fazy, prowadzonym z udziałem pacjentów z opornymi na leczenie imantinibem nowotworami podścieliska przewodu pokarmowego (GIST; gastrointestinal stromal tumors).

Do niedawna raka żołądka uważany był za nowotwór o niskiej chemiowrażliwości, co powodowało co najmniej sceptyczny pogląd na celowość stosowania chemioterapii w tym nowotworze. Obecnie chemioterapia stanowi rutynowe postępowanie zarówno w leczeniu uzupełniającym jak i paliatywnym raka żołądka.

Pomimo znacznego postępu w zrozumieniu procesów kancerogenezy i genetycznego uwarunkowania nowotworów, najbardziej wiarygodnym rozpoznaniem nowotworu stanowiącym podstawę w diagnostyce i wyborze leczenia jest nadal wynik oceny mikroskopowej – badanie histopatologiczne. Rozpoznanie nowotworu i określenie jego typu histologicznego warunkuje wybór metody leczenia. Dotyczy to również jednego z najczęstszych nowotworów na świecie i w Polsce, jakim jest rak żołądka.

Artykuł opisuje podstawowe postępowanie w zakresie diagnostyki obrazowej patologicznej masy w obrębie jamy brzusznej u dziecka

GIST a inhibitory kinaz tyrozynowych

W artykule przedstawiono najnowsze zalecenia dotyczące leczenia inwazyjnego raka jelita grubego, ze szczególnym uwzględnieniem stosowania radio- i chemioterapii, na podstawie najnowszego konsensusu wydanego przez NCCN (wersja V.II.2007) oraz doniesień z konferencji onkologicznej ESMO 2007.

Część 2 - Postępowanie w przypadku zaawansowanej choroby nowotworowej, choroby przerzutowej, badania kontrolne po zakończeniu leczenia

Pomimo spadku zachorowalności na raka żołądka na świecie, Polska pozostaje wciąż krajem o wysokiej zapadalności. Ostatnio w Polsce wykrywanych jest ponad 5000 nowych zachorowań na ten nowotwór rocznie. W odróżnieniu od krajów Dalekiego Wschodu, gdzie dominuje wczesne wykrycie dzięki upowszechnieniu badania endoskopowego, a odsetek przeżyć 5-letnich wynosi 52%, w Europie odsetek przeżyć 5-letnich pozostaje na niższym poziomie i wynosi 24% [1].

Artykuł opisuje podstawowe postępowanie w zakresie diagnostyki obrazowej patologicznej masy w obrębie jamy brzusznej u dziecka

Leczenie skojarzone raka kanału odbytu

Powikłania po radioterapii dzielimy na wczesne i późne. Powikłania wczesne ostre występują w trakcie leczenia i do 3 miesięcy po jego zakończeniu. Ostry odczyn popromienny występuje w szpiku, jądrze, jajniku, błonie śluzowej przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, dróg moczowo-płciowych, śródbłonku naczyniowym i naskórku.

Dokonanie optymalnego wyboru taktyki i techniki radioterapii wymaga wiedzy o promienioczułości i promieniouleczalności nowotworu, którego ten wybór dotyczy. W leczeniu skojarzonym radioterapia może być stosowana jako radioterapia przedoperacyjna (neoadjuwantowa), pooperacyjna (adjuwantowa), śródoperacyjna, stereotaktyczna, radiochemioterapia i radioimmunoterapia. Ze względu na cel leczenia wyróżnia się radioterapię radykalną i paliatywną. W zależności od położenia źródła promieniowania radioterapię można podzielić na teleradioterapię i brachyterapię.