Sekcja: Rak piersi

Artykuł przytacza argumenty za i przeciw przedoperacyjnej diagnostyce rezonansem magnetycznym raka piersi podnoszone w aktualnych publikacjach naukowych

Wydłużenie całkowitego przeżycia chorych na raka piersi, obserwowane w ostatnich latach, oraz rozwój technik obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) stały się przyczyną coraz częstszego rozpoznawania przerzutów do mózgu. Klinicznie jawne przerzuty do mózgu w przebiegu raka piersi stwierdza się u 6-16% chorych, choć dane z autopsji sugerują rzeczywisty odsetek 18-30%.

Jedną z bardziej obiecujących opcji terapeutycznych jest zastosowanie leczenia bewacyzumabem. Jest to jedyna dostępna opcja leczenia celowanego, która z całą pewnością wydłuża medianę czasu do progresji w pierwszym rzucie terapii chorych na potrójnie ujemnego raka piersi.

Specjalnie zaprojektowana damska koszula jest wizytówką tegorocznej kampanii edukacyjnej „Breast Friends – przyjaciele od piersi”. 10 września w warszawskiej Królikarni nastąpiła odsłona drugiej edycji akcji.

Trastuzumab – lek o dużej cząsteczce nieprzekraczający bariery krew-mózg – może być rozważany w leczeniu nowotworowego zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych.

Wśród tematów poruszanych na tegorocznej konferencji ASCO znalazły się również zagadnienia dotyczące diagnostyki i leczenia raka piersi. Skupiono się na profilu genowym komórek nowotworowych, roli radioterapii w raku piersi oraz terapiach celowanych.

Rozmowa z dr n. med. Joanną Didkowską z Zakładu Epidemiologii i Prewencji Nowotworów Centrum Onkologii-Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Artykuł przedstawia korzyści z wykorzystania elastografii w ultrasonograficznej ocenie guzów piersi.

Artykuł przytacza argumenty za i przeciw przedoperacyjnej diagnostyce rezonansem magnetycznym raka piersi podnoszone w aktualnych publikacjach naukowych

Chemioterapia XXI wieku to większe dawki leków, częstsze stosowanie terapii skojarzonej, długoterminowej i długofalowej. Coraz odważniej leczy się pacjentów z powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Powikłania te mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i zaraz po jej zakończeniu.

Dwukolorowa wstążeczka jest symbolem różnych typów raka piersi. Ma zachęcać kobiety do poszukiwania informacji i pogłębiania wiedzy na temat choroby.

Specjalnie zaprojektowana damska koszula jest wizytówką tegorocznej kampanii edukacyjnej „Breast Friends – przyjaciele od piersi”. 10 września w warszawskiej Królikarni nastąpiła odsłona drugiej edycji akcji.

Rozmowa z dr n. med. Joanną Didkowską z Zakładu Epidemiologii i Prewencji Nowotworów Centrum Onkologii-Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Artykuł przedstawia korzyści z wykorzystania elastografii w ultrasonograficznej ocenie guzów piersi.

Artykuł przytacza argumenty za i przeciw przedoperacyjnej diagnostyce rezonansem magnetycznym raka piersi podnoszone w aktualnych publikacjach naukowych

Wstępne doniesienia na temat skuteczności przeciwciał monoklonalnych w hamowaniu angiogenezy in vitro opublikował Ferrara już w 1993 roku. Bewacyzumab jest pierwszym zarejestrowanym lekiem będącym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko endotelianemu czynnikowi wzrostu naczyń (VEGF). W czasie ostatniej dekady prowadzono liczne badania kliniczne nad skutecznością tego leku w różnych nowotworach. Liczba chorych, którzy otrzymali bewacyzumab przekroczyła już ćwierć miliona.

Wydłużenie całkowitego przeżycia chorych na raka piersi, obserwowane w ostatnich latach, oraz rozwój technik obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) stały się przyczyną coraz częstszego rozpoznawania przerzutów do mózgu. Klinicznie jawne przerzuty do mózgu w przebiegu raka piersi stwierdza się u 6-16% chorych, choć dane z autopsji sugerują rzeczywisty odsetek 18-30%.

Jedną z bardziej obiecujących opcji terapeutycznych jest zastosowanie leczenia bewacyzumabem. Jest to jedyna dostępna opcja leczenia celowanego, która z całą pewnością wydłuża medianę czasu do progresji w pierwszym rzucie terapii chorych na potrójnie ujemnego raka piersi.

Tegoroczna konferencja ESMO zaowocowała nowo przedstawionymi wytycznymi, dotyczącymi zarówno diagnostyki, jak i leczenia raka gruczołu piersiowego.

Wśród tematów poruszanych na tegorocznej konferencji ASCO znalazły się również zagadnienia dotyczące diagnostyki i leczenia raka piersi. Skupiono się na profilu genowym komórek nowotworowych, roli radioterapii w raku piersi oraz terapiach celowanych.

Rozmowa z dr n. med. Joanną Didkowską z Zakładu Epidemiologii i Prewencji Nowotworów Centrum Onkologii-Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie

Stosowanie trastuzumabu w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu I linii HER2-dodatniego zaawansowanego raka piersi wiąże się z istotnym wydłużeniem czasu przeżycia wolnego od progresji choroby i czasu całkowitego przeżycia chorych, w porównaniu do stosowania wyłącznie chemioterapii. W praktyce klinicznej w momencie wystąpienia progresji choroby terapia trastuzumabem najczęściej zostaje zakończona, zgodnie z generalną zasadą zmiany nieefektywnego leczenia. Należy jednak zauważyć, że zasada ta, należąca do klasycznego kanonu zasad stosowania chemioterapii nowotworów złośliwych, nie musi sprawdzać się w odniesieniu do nowych metod leczenia z grupy tzw. terapii celowanych. Co ciekawe, wyniki badań eksperymentalnych wydają się sugerować, iż rozwój nowotworu może ulegać przyspieszeniu po zakończeniu terapii trastuzumabem. Jednakże, wartość stosowania trastuzumabu w skojarzeniu z chemioterapią po wystąpieniu progresji choroby w leczeniu HER2-dodatniego zaawansowanego raka piersi nie została jak dotąd jednoznacznie ustalona.

Sprawozdanie z 31st San Antonio Breast Cancer Symposium postepy w przedoperacyjnym i adjuwantowym leczeniu raka piersi

Wstępne doniesienia na temat skuteczności przeciwciał monoklonalnych w hamowaniu angiogenezy in vitro opublikował Ferrara już w 1993 roku. Bewacyzumab jest pierwszym zarejestrowanym lekiem będącym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko endotelianemu czynnikowi wzrostu naczyń (VEGF). W czasie ostatniej dekady prowadzono liczne badania kliniczne nad skutecznością tego leku w różnych nowotworach. Liczba chorych, którzy otrzymali bewacyzumab przekroczyła już ćwierć miliona.

Wydłużenie całkowitego przeżycia chorych na raka piersi, obserwowane w ostatnich latach, oraz rozwój technik obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) stały się przyczyną coraz częstszego rozpoznawania przerzutów do mózgu. Klinicznie jawne przerzuty do mózgu w przebiegu raka piersi stwierdza się u 6-16% chorych, choć dane z autopsji sugerują rzeczywisty odsetek 18-30%.

Chemioterapia XXI wieku to większe dawki leków, częstsze stosowanie terapii skojarzonej, długoterminowej i długofalowej. Coraz odważniej leczy się pacjentów z powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Powikłania te mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i zaraz po jej zakończeniu.

Jedną z bardziej obiecujących opcji terapeutycznych jest zastosowanie leczenia bewacyzumabem. Jest to jedyna dostępna opcja leczenia celowanego, która z całą pewnością wydłuża medianę czasu do progresji w pierwszym rzucie terapii chorych na potrójnie ujemnego raka piersi.

Trastuzumab – lek o dużej cząsteczce nieprzekraczający bariery krew-mózg – może być rozważany w leczeniu nowotworowego zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych.

Stosowanie trastuzumabu w skojarzeniu z chemioterapią w leczeniu I linii HER2-dodatniego zaawansowanego raka piersi wiąże się z istotnym wydłużeniem czasu przeżycia wolnego od progresji choroby i czasu całkowitego przeżycia chorych, w porównaniu do stosowania wyłącznie chemioterapii. W praktyce klinicznej w momencie wystąpienia progresji choroby terapia trastuzumabem najczęściej zostaje zakończona, zgodnie z generalną zasadą zmiany nieefektywnego leczenia. Należy jednak zauważyć, że zasada ta, należąca do klasycznego kanonu zasad stosowania chemioterapii nowotworów złośliwych, nie musi sprawdzać się w odniesieniu do nowych metod leczenia z grupy tzw. terapii celowanych. Co ciekawe, wyniki badań eksperymentalnych wydają się sugerować, iż rozwój nowotworu może ulegać przyspieszeniu po zakończeniu terapii trastuzumabem. Jednakże, wartość stosowania trastuzumabu w skojarzeniu z chemioterapią po wystąpieniu progresji choroby w leczeniu HER2-dodatniego zaawansowanego raka piersi nie została jak dotąd jednoznacznie ustalona.

Sprawozdanie z 31st San Antonio Breast Cancer Symposium postepy w przedoperacyjnym i adjuwantowym leczeniu raka piersi

Wstępne doniesienia na temat skuteczności przeciwciał monoklonalnych w hamowaniu angiogenezy in vitro opublikował Ferrara już w 1993 roku. Bewacyzumab jest pierwszym zarejestrowanym lekiem będącym przeciwciałem monoklonalnym skierowanym przeciwko endotelianemu czynnikowi wzrostu naczyń (VEGF). W czasie ostatniej dekady prowadzono liczne badania kliniczne nad skutecznością tego leku w różnych nowotworach. Liczba chorych, którzy otrzymali bewacyzumab przekroczyła już ćwierć miliona.

Wydłużenie całkowitego przeżycia chorych na raka piersi, obserwowane w ostatnich latach, oraz rozwój technik obrazowych (tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny) stały się przyczyną coraz częstszego rozpoznawania przerzutów do mózgu. Klinicznie jawne przerzuty do mózgu w przebiegu raka piersi stwierdza się u 6-16% chorych, choć dane z autopsji sugerują rzeczywisty odsetek 18-30%.

Chemioterapia XXI wieku to większe dawki leków, częstsze stosowanie terapii skojarzonej, długoterminowej i długofalowej. Coraz odważniej leczy się pacjentów z powikłaniami sercowo-naczyniowymi. Powikłania te mogą wystąpić zarówno w trakcie terapii, jak i zaraz po jej zakończeniu.

Jedną z bardziej obiecujących opcji terapeutycznych jest zastosowanie leczenia bewacyzumabem. Jest to jedyna dostępna opcja leczenia celowanego, która z całą pewnością wydłuża medianę czasu do progresji w pierwszym rzucie terapii chorych na potrójnie ujemnego raka piersi.

Trastuzumab – lek o dużej cząsteczce nieprzekraczający bariery krew-mózg – może być rozważany w leczeniu nowotworowego zapalenia opon mózgowo- rdzeniowych.